Life is what happens to you, while you're busy making other plans, zei John Lennon ooit en gelijk had 'ie. Schreef ik in m'n vorige bericht nog dat ik ervan uitging dat ik wel weer gauw een nieuw bericht zou kunnen plaatsen, niets bleek minder waar. Janine schreef al dat mijn rug de voornaamste boosdoener was; begin vorige week was ik gelukkig weer zo goed als hersteld van de verkoudheid/grieperigheid. Waarschijnlijk omdat ik me weer redelijk tot goed voelde, heb ik wat geforceerd bij het fitnessen; een kwartiertje op een spinningsfiets ging op zichzelf nog wel goed, maar vervolgens verstijfde/verkrampte mijn rug helemaal. Zodanig dat ik niet meer normaal rechtop kon staan. Ik heb hier al wel eens vaker last van gehad; het enige dat helpt is rustig aan doen, zodat de rugspieren ontspannen en soepeler worden, waarna op den duur de wervels ook weer recht komen te staan. Probleem was vorige week dat er van echt rustig aan doen, niet genoeg kwam; dinsdag naar het ziekenhuis om bloed te prikken en bij dokter D. langs voor controle (het zittend lang wachten was echt een crime). Gelukkig waren m'n bloedwaarden goed genoeg om door te gaan. Woensdag toediening nr. 5, weliswaar voor de verandering in een bed, maar echt ontspannen kun je ook niet met een infuusnaald in je arm. Weer thuis ben ik direct naar bed gegaan en ook donderdag heb ik vooral in bed doorgebracht. Liggend had ik het minst last van m'n rug, maar die bleef nog wel steeds scheef staan; lopen of zitten deed echt pijn. Donderdagmiddag heb ik daarom de osteopate gebeld en daar kon ik gelukkig vrijdagmiddag terecht. Janine heeft me gebracht (het in de auto zitten was ook al geen pretje). Ik moest de osteopate natuurlijk eerst nog het hele verhaal over m'n toestand vertellen, maar daarna heeft ze me, zij het wat voorzichtig, behandeld. m'n rug werd er niet direct beter van, maar het ontspande wel en vanaf vrijdagmiddag is het wel langzamerhand steeds beter gegaan; we zijn weer op de weg te-rug zeg maar! De fitness heb ik vrijdagmiddag (na telefonisch overleg) overgeslagen. Maandagmiddag ben ik wel geweest; rustig aan gedaan en speciale oefeningen voor m'n rugspieren gedaan. Deze oefeningen doe ik nu ook thuis en dat helpt zeker bij het herstel. Ik kan niet zeggen dat de klachten alweer helemaal weg zijn, maar ik sta weer zo goed als recht en m'n rug is soepeler (of eigenlijk, minder stijf!). Ik moet nog steeds wel opletten met zitten en weer gaan staan, sokken en schoenen aantrekken gaat niet echt makkelijk, maar ik kan mezelf redden. Rustig aan doen en luisteren naar je lichaam is het devies; dat betekent wel dat ik niet zoveel kan doen deze dagen, terwijl ik me verder (afgezien van m'n rug) best wel goed voel. dat frustreert af en toe een beetje, maar goed, volgende ronde (na toediening 6, volgende week woensdag) beter zullen we maar zeggen!
Hier laat ik het voor nu even bij (niet te lang achter de laptop hè!), wederom bedankt voor alle reacties en tot gauw!
Groet,
Martijn
Hallo Martijn, heel vervelend deze~òude`pijnlijke bijkomstigheden.
BeantwoordenVerwijderenZit hem op boy, op naar de volgende bocht.
Liefs Kees,Ferdi,Lisa en Paula
Hoi Martijn, onlangs hoorde ik van je situatie. Ondanks dat we elkaar al lang niet gezien of gesproken hebben dacht ik: toch maar even een bericht sturen. Ik wil je veel sterkte wensen, ook voor Janine, je kinderen en de rest van je familie. Zet 'em op en hou vol, ook in de minder goede periodes! Groetjes Annemarie Koetsier
BeantwoordenVerwijderenDag Martij,
BeantwoordenVerwijderenWij hebben al 'n poosje niets laten horen. Maar weet, dat wij jou volgen. Wat enorm vervelend dat jouw rug zo'n pijn doet. Hopelijk helpt de osteopate bij het beklimmen van deze moeilijk berg. Heel veel sterkte gewenst en groeten aan Janine, Tamar en Quinten.