De afgelopen dagen zou ik het kortst kunnen samenvatten met de drie woorden uit de titel van dit blogbericht.
Goed
...is het antwoord dat ik gegeven heb aan de mensen die mij de afgelopen dagen gevraagd hebben hoe het gaat; ..naar omstandigheden, zeg ik er dan vaak achteraan, of goed genoeg. Ik kan eigenlijk nog steeds zeggen dat het boven verwachting gaat; ik heb de afgelopen week geen last gehad van bijwerkingen en m'n energieniveau is zodanig dat ik alles kan doen wat ik op dit moment wil/moet.
...smaakte ook het eten zaterdagavond; ik ben met Jeroen (m'n tweelingbroer) uit eten geweest, for old times' sake zullen we maar zeggen; vroegah, toen we allebei nog niet zo lang bij Eiffel werkten en er nog periodeborrels in Arnhem werden gehouden, gingen wij na zo'n borrel onderweg naar huis ergens een vorkje prikken. Deze keer zijn we bij Binnen geweest en het werd (als vanouds) een gezellige avond.
Beter
...ben ik natuurlijk nog niet, maar dat is wel de titel van het boek van oud-openwaterzwemmer en olympisch kampioen Maarten van der Weijden, die genas van acute lymfatische leukemie en in 2008 olympisch goud won op de 10 km in Beijing. Dit boek stond al een tijdje bovenaan m'n verlanglijst en ik was van plan het donderdagmiddag in Almere te gaan kopen; ik had namelijk eind vorig jaar van de gemeente Almere een kerstpakket gekregen in de vorm van een boekenbon (waarvoor nogmaals bedankt!) die ik echter alleen in een boekhandel in Almere-haven kon verzilveren. Omdat ik toch naar Almere zou gaan om even bij mijn oud-collega's van de afdeling ROM langs te gaan, leek het mij wel handig om dat te combineren. De warme ontvangst en de oprechte belangstelling en medeleven van de mensen waarmee ik in Almere heb samengewerkt waren hartverwarmend; het heeft me echt goed gedaan; als klap op de vuurpijl kreeg ik, naast een mooie bos bloemen, ook nog een boek cadeau....juist ja, Beter dus!(Almere; Thanx!). Voor de boekenbon heb ik daarom "noodgedwongen" ;-) maar een ander boek uitgezocht; gelukkig wist ik nog wat Janine bovenaan haar boekenverlanglijstje had staan!
Best
De afgelopen dagen heb ik ook weer de nodige beste wensen toegewenst en toegewenst gekregen; vrijdagavond een gezellige nieuwjaarsborrel bij de buren en gistermiddag de bij de familie Ganzevles inmiddels traditionele (en wederom geslaagde!) nieuwjaarsbijeenkomst.
Vanmiddag was het echter meer "het beste ervan maken"; de aftrap van het fysiek-herstelprogramma op de afdeling fysiotherapie in het ziekenhuis. Ik was aan de vroege kant (had eerst even bloed geprikt, zodat ik daarvoor morgen niet nog een keer naar het ziekenhuis hoef) en raakte in de kleedkamer aan de praat met M, een lotgenoot die ik vorige week bij de intake al even kort gezien had. Hij vertelde dat hij nu zo'n 2 maanden weet dat hij slokdarmkanker heeft, maar dat de behandeling die hij ondergaat alleen nog maar palliatief is; dat wil zeggen dat de chemotherapie die hij krijgt gericht is op verzachting/vermindering van pijn/klachten: kans op beter worden heeft hij niet meer... M is wat ouder dan ik, vader van kinderen die qua leeftijd niet zo heel veel verschillen van de mijne... Een prognose heeft hij nog niet gehad van de artsen, maar wat hij aan informatie had gevonden/gelezen, zal het in zijn geval waarschijnlijk om 6 tot 9 maanden gaan... Realitycheck: mijn voornaamste drijfveer om aan dit programma mee te doen is om in september een bult op te kunnen fietsen en de man op de hometrainer naast me doet mee om er in september (en hopelijk nog wat langer) überhaupt nog te zijn; trainen omdat daar letterlijk je leven van afhangt...
De nuchterheid en zelfs opgewektheid waarmee M nu (nog) in het leven staat heeft mij geraakt; hij is echt bezig om er nog het beste van te maken. Een bijzondere ontmoeting/kennismaking vandaag; voor mij enerzijds rauw-op-m'n-dak-vallend en deprimerend om zo'n verhaal van zo dichtbij te horen, maar anderzijds ook weer inspirerend/opbeurend om te zien/mee te maken hoe M daarmee omgaat.
Hier laat ik het bij voor vandaag; het is al laat en morgen staat de nieuwjaarsbijeenkomst van Eiffel in Den Bosch op het programma. Daarna wacht woensdag het tweede deel van kuur 2 (toediening 4); ik ben er klaar voor! (ondanks vanmiddag, of misschien ook wel een beetje dankzij?)
Tot gauw!
Groet,
Martijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten