Sorry, in mijn vorige bericht gaf ik aan dat het vervolg sneller zou komen, maar goed, nu zijn we alweer bijna een week verder. Voordat ik inga op de tussenliggende tijd, eerst nog even kort over het vorige weekend. Over de zaterdag kan ik kort zijn; Tamar was ziek (griep; koorts / overgeven) en dat bepaalde zo'n beetje de hele dag. Zondag ging het gelukkig alweer beter en het weekend eindigde met een hoogtepuntje; een gezellige mannenavond met m'n vrienden; Chinees gehaald, voetbal gekeken en lekker geouwehoerd!
Maandag begon de (niet-infuus)week normaal, na de lunch een rondje lopen met m'n pa (kilometertje of 5/6) en daarna weer fitnessen in het ziekenhuis. Zoals ik in m'n vorige bericht al aangaf ben ik dinsdag (en woensdag trouwens ook) "aan het werk" geweest, op het hoofdkantoor in Arnhem (dinsdag) en in Maarssen (woensdag); ik zag er echt naar uit om weer aan de slag te kunnen, lekker eruit en weer met je kop met wat anders dan m'n gezondheid bezig. Het ging met het werk op zich ook goed, maar de combinatie van relatief lange autoritten, (te) lang zitten in een bureaustoel en spierpijn door de fitness (in m'n onderrug) was wat al te veel van het goede. Op de heenweg ging het nog prima, de dag door komen lukte ook nog wel, maar de terugrit (zowel dinsdag als woensdag) was een crime; lang leve perskindol; massagespul waardoor ik gelukkig weer kon ontspannen en ik er 's nachts geen last van had. De nacht van woensdag op donderdag was trouwens niet zo'n beste: onrustig geslapen, weer last van m'n linkerarm en flink gezweet; ik stond donderdagochtend geradbraakt naast m'n bed; waarschijnlijk had het griepje / de verkoudheid die al een tijdje bij ons rondwaart ook vat op mij gekregen. Op dat moment (ca. een week na de toediening) is m'n weerstand het laagst. De pijn in m'n arm was weer irritant, maar waar ik meer mee zat, was het nachtzweten; het is een van de symptomen van Hodgkin...toen ik de volgende nacht weer badend in het zweet wakker werd, bekroop me een knagend gevoel van onzekerheid. Je wilt er niet aan denken (het zal toch niet...???), maar het spookt toch door je hoofd; gevolg is dat je verder nergens toe komt. Nee, donderdag en vrijdag(ochtend) waren niet echt m'n beste dagen van de afgelopen tijd. Vrijdagochtend ging Janine wel naar haar werk en heb ik Tamar naar school gebracht, maar rond 9 uur was Janine alweer terug; haar collega's hadden haar naar huis gestuurd nadat ze verteld had over hoe het met mij ging. Ik belde de regieverpleegkundige, maar Annelies kon ons er ook niet veel van zeggen; ze zou het overleggen met een hematoloog (dr. D. was niet aanwezig) en me terugbellen.
Rond de middag kwam onze kapster weer langs (het was alweer 8 weken geleden); hoewel ik nog een redelijke bos haar over had, was ik het haar dat ik overal tegenkwam (op m'n kussen, aan m'n kleren, in de douche) zat en heb ik besloten het te laten millimeteren; van het resultaat zal ik binnenkort ff een foto bijvoegen; het is even wennen, maar het valt me niet tegen!
Voordat ik weer naar het ziekenhuis ging voor de fitness, belde Annelies terug: ze had met de arts gesproken en er was volgens hem vooralsnog geen reden voor ongerustheid; het nachtzweten hangt waarschijnlijk samen met de grieperigheid/verkoudheid waar ik ook last van heb; dinsdag staat de volgende afspraak met dr. D. gepland (+ bloedonderzoek) en er was geen reden om vóór die tijd langs te komen. Alhoewel dit antwoord strikt genomen natuurlijk geen garanties geeft, was het voor ons toch wel een soort van opluchting. Na het uurtje sporten kwam ik weer een heel stuk fitter thuis; het weekend kon beginnen!
En nu ik dit zit te typen, is dat weekend alweer zo'n beetje voorbij; het ging gelukkig steeds beter, alleen m'n rugspierpijn is bij tijd en wijle nog een stoorzender. Niet te lang achter de laptop zitten dus!
De komende week staat weer in het teken van de chemo: het eerste deel van kuur 3 (oftewel toediening 5); ik hoop (en ga ervan uit) dat ik jullie daarover binnenkort meer kan vertellen.
Tot gauw!
Groet, Martijn
(P.S. Thanx voor alle vormen van reacties die we ook nu nog mogen ontvangen!)
Hey Team Ganzevles.
BeantwoordenVerwijderenIk probeer het nog een keer vorige ging niet goed.
Zoals ik Janin al heb verteld maar jou nog niet, heb ik heel veel respect voor jullie.
Als ik lees en hoor hou je de beklimming beleven.
Helemaal top, daar kunnen veel mensen van leren.
Zet hem op en de finish komt snel in zicht.
Liefs Michel, Mirjan en ISa.
Ik kom snel op de koffie bij Janin hoop je dan te treffen zodat je een life versie hebt ha ha