Na de voorzichtige / gepaste euforie van donderdagochtend /-middag, kreeg ik donderdagavond nog ff het rekeningetje gepresenteerd: "de piepe leug" zoals ze dat op de Veluwe zeggen (vertaling voor niet-Veluwenaren: de pijp leeg; geen energie meer hebben) en bovendien speelden m'n darmen weer op; vroeg naar bed, maar toch nog tot een uur of één liggen woelen. Vrijdagochtend stond de thuiskapper op de agenda (afspraak hadden we 8 weken terug al gemaakt; gek idee als je je realiseert dat we toen nog van niets wisten...); ik heb me alvast maar een voorzichtige pre-chemo-coupe laten aanmeten ;-), lekker kort (maar nog niet gemillimeterd hoor!).
Vrijdagmiddag de afspraak met de hematoloog die mij gaat behandelen, (mw) dokter D. Aardige vrouw, die met mij het inmiddels gevormde dossier nog even doorneemt. Zij vertelt me dat het stadium waarin mijn Hodgkin Lymfoom zich bevindt (toch) III B is...de scans geven snelle celgroei aan ook beneden m'n middenrif; gezwellen die waarschijnlijk ook tegen mijn darmen drukken als deze gevuld zijn...da's na gister toch wel enigszins een tegenvaller; statistisch gezien gaan we toch minimaal 10 tot 20 procentpunten terug...maar goed, ik laat me niet uit het veld slaan en we bespreken het behandelplan van de chemotherapie: het wordt een zogeheten ABVD-kurentherapie (voor de liefhebbers: Adriamycine / Bleomycine / Vinblastine / Dacarbazine) en in verband met het stadium (III B dus) moeten we uitgaan van 6 kuren van elk 4 weken, waarin ik op de 1e en de 15e dag (in principe poliklinisch) aan het infuus moet (ff snel rekenen: de therapie neemt dus zo'n 24 weken in beslag en 12 infusen, met daartussen telkens een periode van 2 weken). Na 4 kuren volgt een scanronde om de "tussenstand" te kunnen bepalen; daarna volgen sowieso nog wel 2 kuren. Afhankelijk van o.a. het resultaat van de beenmergpunctie van maandag en het verloop van de behandeling, kan het zijn dat er nog 2 kuren (dus 8 weken en 4 infusen) achteraan moeten.
Het goede nieuws is dat ik woensdagmiddag a.s. al kan beginnen; het einde van het "lange" wachten en nietsdoen is dus in zicht en we kunnen ons gaan richten op (het begin van) het genezingsproces.
Het goede nieuws is dat ik woensdagmiddag a.s. al kan beginnen; het einde van het "lange" wachten en nietsdoen is dus in zicht en we kunnen ons gaan richten op (het begin van) het genezingsproces.
Tot zover even, vandaag. Het is immers 5 december; pakjesavond komt eraan en dat gaan we eerst 'ns even lekker vieren. Morgen heb ik denk ik nog wel ff tijd voor de rest van m'n verhaal n.a.v. vrijdag.
Iedereen een "heerlijk avondje!" (en, nogmaals, bedankt voor alle fijne reacties!)
Groet,
Martijn
Dag Martijn, Janine en kids,
BeantwoordenVerwijderenIk kan me voorstellen dat het bericht van vrijdag, na het bericht van donderdag, flink tegenvalt. Ik heb wel bewondering voor de wijze waarop je er over schrijft. Zoals je al schrijft is het wel fijn dat de behandeling snel kan starten. Om in jouw beeldspraak te blijven is nu het wachten op het startschot voor de eerste etappe van de "ronde van herstel"
Alle sterkte de komende tijd,
Liefs Jan en Hermien.
Martijn,
BeantwoordenVerwijderenOngelovelijk wat er allemaal met je gebeurt!
De manier waarop jij het weet te omschrijven (metafoor) en voor jezelf en je gezin weet te analyseren past naar mijn idee helemaal bij jou.
Je positieve instelling en de wil om te willen winnen helpen jou hier weer bovenop.
zoals al zo vaak geschreven: heel veel sterkte en beterschap gewenst.
Niek Brigte en Sara
Hoi Martijn,
BeantwoordenVerwijderenJee, wat een berichten. We leven met jou en de familie mee vanuit Utrecht! Veel beterschap en sterkte,
Jurgen, Rianne en Reza