Laatste voorbereidingen voor de start

Gisterochtend was ik alweer vroeg in het ziekenhuis, deze keer voor de beenmergpunctie. De verhalen die ik daarover gelezen / gehoord had waren niet allemaal even bemoedigend; het schijnt nogal een pijnlijke ingreep te zijn. Maar, zoals de spreuk luidt: "een mens lijdt het meest aan het lijden dat hij vreest", zo bleek het uiteindelijk voor mij ook te zijn: de verdovingspuit voel je inderdaad wel even en ook het uitzuigen van het beenmerg is niet echt een prettig gevoel, maar al met al was het met een vloek en een zucht voorbij. Daarna moesten er nog 9 buisjes bloed afgenomen worden en daar heb ik eerlijk gezegd meer / langer "last" van gehad! Tot slot nog even een hartfilmpje en ongeveer een uurtje later stond ik weer buiten, met een recept voor medicijnen tegen de misselijkheid (bekende bijwerking van de chemo's) en een laxeermiddel (tegen de verstopping die weer een bijwerking schijnt te zijn van de medicijnen tegen de misselijkheid!).

Gisteravond zijn Mark en Natasja op bezoek geweest (m'n oud-voetbalteammaat die ongeveer 2 jaar terug ook te horen kreeg dat hij Hodgkin Lymfoom had, chemotherapie heeft ondergaan en inmiddels genezen is), het was voor Janine en mij nuttig en fijn om te horen hoe zij dat hele traject met hun gezin (2 dochters, ongeveer van de zelfde leeftijd als onze kids) ervaren hebben. Daarnaast was het ook nog gewoon gezellig! (Mark en Natasja, nog bedankt daarvoor!).
Fysiek gaat het trouwens (zowel gister als vandaag) al wel weer beter dan eind vorige week (wellicht dat onbewust ook de spanning me parten heeft gespeeld?!). Vandaag ben ik rond de lunch even bij mijn Eiffelcollega's in Maarssen langs geweest. Ik had nog een afspraak staan voor een beoordelingsgesprek. M'n beoordeling is uiteindelijk zijdelings ook nog aan de orde geweest (was goed hoor!), maar we hebben het uiteraard vooral over andere (meer belangrijke/relevante) dingen gehad. Ik moet zeggen dat het bezoek me goed gedaan heeft, ik ben blij dat ik gegaan ben, het was de moeite waard.
Op de terugweg meteen even langs de apotheek gegaan om m'n medicijnen op te halen en voor de mexicaanse griep-vaccinatie; ook dat was gauw gepiept. Ik heb er (afkloppen) tot dusver nog geen reactie op gekregen.
Morgenmiddag is het dan zover; de start van de "beklimming"; de spanning valt me op dit moment nog mee, maar er spoken wel de nodige vragen door m'n hoofd; hoeveel last krijg ik van de toediening zelf? welke bijwerkingen krijg ik, hoe heftig zullen die zijn en hoe lang houdt dat aan? Daar valt nu nog niets over te zeggen, behalve dan dat we het gaan meemaken.
Zodra het enigszins kan blog ik er over!

Tot gauw (en wederom thanx voor alle vormen van reacties, ook namens Janine en de kids!)

Martijn